"ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ"

Τι ωραίο να ονειρευόμαστε… Και να είναι τα βιβλία τα μόνα υλικά αγαθά μας, γιατί συνάπτονται με τη γνώση και με το αξιερώτητο, γιατί είναι τα μόνα που μπορούν να ταξιδεύουν μεταξύ ουρανού και γης, να είναι το ανοιχτό βιβλίο σύμβολο στο σκηνικό της αυθεντικής ζωής μας και οι βιβλιοθήκες οι γίνουν οι κοσμικοί ναοί μας, να γράφονται βιβλία από όλους τους ταξιδευτές του ονείρου – για να μπορέσουμε να χορτάσουμε τη διαρκώς ακόρεστη και μοναδική πείνα της αναζήτησής μας, να γράφονται διαρκώς βιβλία γιατί το πανηγύρι της σκέψης και του στοχασμού είναι σε διαρκή ένταση.

Από http://anthologio.wordpress.com/2012/07/05/%CE%AF-%CF%8C-14/
(Νίκος Τσούλιας)

Μια λέσχη επικοινωνίας κι έκφρασης συμπολιτών των Χανίων (γονιών των μαθητών των 13ου, 15ου, 19ου Δ.Σχ Χανίων υπό την εμψύχωση του ΕΔΕΕΚ) ως αντιπρόταση στη σκληρή καθημερινότητα. Γιατί όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι για την επιθυμητή αλλαγή στην τοπική κοινότητα!

Τασία Βενέτη 

ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ της Τασίας Βενέτη Μια έκδοση καλαίσθητη, ένα βιβλίο καλογραμμένο, γεμάτο εικόνες και νοήματα..!!! Το Ηπειρώτικο ιδίωμα χαρακτηριστικό, μα οι εμπειρίες που περιγράφει ..πανελλήνιες !!.Όσες απορίες δημιουργηθούν θα τις ..λύσουμε συζητώντας αυτήν την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου στο φιλόξενο χώρο του 13ου Δ.Σ. Χανίων στις 6.15 μμ !!! Θα ακολουθήσει προσεχώς συνάντηση με την ίδια τη συγγραφέα, που θα κατέβει απ τα Γιάννενα, ειδικά για τη Λέσχη, την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου και ώρα 6.30 μμ.

Ηλίας Βενέζης Γαλήνη

Την Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου στις 18:15 η συνάντηση μας στο 13ο Δημοτικό σχολείο για να διαβάσουμε, να συζητήσουμε και να αναλύσουμε τη “Γαλήνη” του Η.Βενέζη.

Ταξιδευτές στο φως

Οι διακοπές τελειώνουν με τον ερχομό του φθινοπώρου, όμως η πτήση μας με τη λέσχη ανάγνωσης τώρα ξαναρχίζει! Την Τετάρτη 3/9 στο χώρο του 13ου Δ.Σ.Χανίων και ώρα 18.30 οι ταξιδευτές στο φως θα ανταλλάξουν μεταξύ τους τις αναγνωστικές εμπειρίες του καλοκαιριού!

Οι ταξιδευτές στο φως και ο Ρενέ του Σατωβριάνδου

Σε έναν όμορφο, σχεδόν μαγευτικό εξωτερικό χώρο με ένα εκπληκτικό μισοφέγγαρο στον έναστρο ουρανό ταξιδέψαμε στο 18ο αιώνα στο ρομαντισμό της γαλλικής λογοτεχνίας. Στην παρέα μας προστέθηκε ο φιλόλογος Δημήτριος Βλαχοδήμος, όπου φώτισε και από τη φιλολογική πλευρά το γαλλικό ρομαντισμό και το συγγραφέα. Τον ευχαριστούμε θερμά, καθώς επίσης και τους οικοδεσπότες μας την οικογένεια Γ. Σγουρού για την ευγενική παραχώρηση της πανέμορφης αυλής του σπιτιού τους. Οι παρακάτω στίχοι δίνουν μια τέλεια περιγραφή της βραδιάς μας. Δύο του Ιούλη ήτανε σε κείνη την αυλήΠου μαζευτήκαμε πάλι όλοι μαζίΤης Λέσχης τα μέλη ήρθανεΑλλά και καλεσμένοι πολλοί. Ήταν βραδιά μαγικήατμοσφαιρική και μαζικήαφού σε εξωτερικό χώρο είχαμε βρεθείνα αναλύσουμε τον Ρενέ κι ας είχε εκείνος βαρεθεί.. Θετικό δεν βρίσκαμε κανέναμόνο αρνητικό και κανά ψέμααφού ονειροπόλος ήταν και ψυχρόςή ψαχνόταν με τα ρούχα του που είπε κι ο φίλος μας ο Δημητρός Ήταν όμως και ρομαντικόςπαρατηρητής και μελαγχολικόςστην αδερφή του αγαπητόςαλλά και διαφορετικός Αναζητούσε συνέχεια κάτιήταν ανήσυχος σε κάθε σοκάκικι ίσως έκρινε εκ του ασφαλούςκαι θεωρούσε τους άλλους βαρετούς Και καθώς περνούσε η ώρακι εμπλουτιζόταν η κουβέντα μα και τα λόγιαο Ρενέ ίσως και να γινόταν συμπαθήςαπό κάποιους μέσα στο πλήθος στο εξής Όλοι είχανε κάτι να πουνσε αυτή την ιδιαίτερη μυσταγωγία να ακροβατούνμεταξύ λογικής και ρομαντισμόσε ένα δρόμο δίχως λογισμό..

Διαβάζουμε Σατωβριάνδο

Σατωβριάνδος ο ελληνολάτρηςΟ Σατωβριάνδος έζησε τέσσερις ημέρες στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 1806, περνώντας μια ημέρα από τις πέντε, από την αυγή μέχρι τη δύση του ήλιου, στην Ακρόπολη. Κατενθουσιασμένος γράφει: «Από τη θέση που βρισκόμαστε, στις δοξασμένες ημέρες των Αθηνών θα βλέπαμε τους στόλους να βγαίνουν από τον Πειραιά για να καταναυμαχήσουν τον εχθρό ή να πάνε για τις γιορτές της Δήλου. Θ’ ακούαμε από το Θέατρο του Διονύσου τα θρηνολογήματα του Οιδίποδα, του Φιλοκτήτη και της Εκάβης, καθώς και τις επευφημίες των πολιτών όταν τελείωνε τους λόγους του ο Δημοσθένης. Όμως, αλίμονο, κανένας ήχος δεν άγγιζε την ακοή μας, αλλά μόλις που ακούονταν κάθε λίγο, από τα τείχη εκείνα που τόσον καιρό αντηχούσε η φωνή λαού ελεύθερου, κάποιες κραυγές που ξέφευγαν από το στόμα του σκλαβωμένου όχλου. Για να παρηγοριέμαι, έλεγα κάθε τόσο μέσα μου αυτό που πρέπει να λέμε αδιάκοπα: όλα περνάν, όλα τελειώνουν σ’ αυτόν τον κόσμο. Τι γίναν οι διαμόνιες εκείνες μεγαλοφυΐες που ύψωσαν τον ναό που στα ερείπιά του καθόμουν εγώ τώρα;Αυτός ο ήλιος που ίσως φώτισε τους στερνούς αναστεναγμούς της κοπέλας των Μεγάρων είδε και την περίφημη Ασπασία να πεθαίνει. Τούτη την εικόνα της Αττικής, αυτό το λαμπρό θέαμα μπροστά μου, το ‘χαν κοιτάξει και μάτια σφαλισμένα εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια τώρα. Θα περάσω κι εγώ με τη σειρά μου κι άλλοι θνητοί και φευγαλέοι σαν κι εμένα θ’ ανεβούν εδώ να στοχαστούν τα ίδια πράγματα για τα ίδια ερείπια». Σας περιμένουμε στην υπέροχη αυλή στην οδό Κνωσσού 18Β για να διαβάσουμε και να κουβεντιάσουμε τον ρομαντικό Ρενέ Σατωμπριάν την Τετάρτη 2 Ιουλίου και ώρα 19:15.